Friday, August 23, 2013

VIII-II


   არა, არ ვარ გაბრაზებული. არც ნაწყენი და არც და ასე შემდეგ.. ცოტა ხანი, იქნებ, არ იკითხო ჩემი არავერბალური ფრაზები.
   უბრალოდ, ვცდილობ, მუხლები არ მომეკეცოს და შემთხვევით არ ჩამოგეყრდნო.

 
   ძარღვებში იმარხებიან თითები.


Tuesday, August 6, 2013

VIII-I


   გარბიან სიტყვები. ნისლში უჩინარდებიან და ისევ ვგრძნობ, როგორ შემოდის დუმილი ჩემში.
   ვგრძნობ, როგორ იღდგენენ კაპილარები ძალებს კანქვეშ.
   მესმის შრიალი შიგნიდან.
   ალბათ, ისევ წრის დასაწყისთან მოვედი(თ).
   დუმილი.

   აღარ მინდა კონტინენტი, რომელიც მაინტერესებს.
   მყოფნის ნაპირიც. ჩამოვჯდე. თვალები დამეხუჭოს და გითხრა: - დავიღალე.

   ..............................................................................

   დამავიწყდა როგორ უნდა დაგიძახო, რომ არ მოიხედო, უბრალოდ გაჩერდე.
   ნისლში გაუჩინარებული სიტყვები გზას ვეღარასოდეს გამოაგნებენ უკან.