Friday, September 15, 2017

როდესაც ნაკვალევი იწვის


   შეგრძნება, რომ უკან დიდი ხანძარია და რომ არ გინდა ხედავდე არაფერს.
   რომ დავიწყებულმა, გადასხვაფერებულმა ადამიანებმა დაიწყეს ძახილი და ვეღარ უყრუებ.
   ხმები - ინტერპრეტირებული. (სუბიექტურად. ცხადია.)
   ხმები - სასოწარკვეთილი.
   ხმები - არარეალური.

   ტერფზე არარსებული დამწვრობების რეალური შეგრძნება.
   და უზარმაზარი, კონტროლირებადი სურვილი, რომ დაიწყო უკუსვლა და გაჰყვე აალებულ ნაფეხურებს.
   სხვადასხვა ზომისას.

   ნაკვალევს, რომელიც არასოდეს მიგვიყვანს მიტოვებულ ადამიანებთან.
   და არც არასოდეს მივა შენგან წასულ ადამიანებთან.

   რადგან

   ყველამ განაგრძო სვლა.  
   გადასხვაფერდნენ.
   ფერი იცვალეს.
   შენც.
 
   და ახლა, ზურგსუკან არსებული ცეცხლის ზოლი, რომელსაც რეალურად გრძნობ კეფაზე, იმის ერთადერთი მტკიცებულებაა, რომ ეს ნაკვალევი საერთოდ არსებობდა.


   ცეცხლით არგანწმენდა.

    

Sunday, July 23, 2017

მუსიკაში აჟღერებული პერიოდები


   მუსიკა, რომელიც შენს კონკრეტულ პერიოდს დაჰყვება ფონად.. მატებს განსაკუთრებულ დეტალს, რომლის გარეშეც, თითქოს არ იქნებოდა სრული, დააკლდებოდა რაღაც, რა რომ ვერ მიხვდებოდი..

   წლებია, განსაკუთრებით, ზაფხულებია ასე..
   მერე კი, სადღაც გაჟღერებულ იგივე მელოდიებს მოაქვთ განცდები, ფიქრები, მდგომარეობები, ადგილები - არცისე მკრთალად.. თითქოს იქ აღმოჩნდი ისევ.. და გეღიმება..

   2014 წლის ზაფხული
   https://www.youtube.com/watch?v=yepd-2cgyK8
   ოაზისი.
   მათურა.
   დაბრუნება.


   2015 წლის ზაფხული
   https://www.youtube.com/watch?v=B-qQ7fDSJyg
   გზა მათურასკენ. მე და მარი. ჩვენი ხელების ჩრდილების თვითმფრინავები გრძელ გზაზე.
   ცხოვრება ვაგონში და უადამიანობა.
   თაიგულები დედაბოძზე.
   ირმის ნახტომი.
   ბინდი.
   დილის და საღამოს სუსხი.
   ფუტკრები.
   ცხოვრება მთაში.

   2016 წლის ზაფხული
   https://www.youtube.com/watch?v=gOU_zWdhAoE
   მთის ბილიკები.
   მაღალი ბალახები მზის ჩასვლისას, ქარით მიმორხეულები.
   უკაცრიელი ხედები.
   სიმშვიდე
   და ასე ნაცნობი ხმა..

   2017 წლის ზაფხული
   https://www.youtube.com/watch?v=wEj7xYyj9n4
   გარდატეხები.
   აღიარებები.
   სიმშვიდე.
   გამოცდებისკენ გზაზე ჰორიზონტზე დანახული მყინვარწვერი.
   წონასწორობა.
 

   ფონურ მუსიკაში შენახული ჩვენი ცხოვრება.
 

   

Wednesday, July 5, 2017

ანარეკლს/რეალურს


   https://www.youtube.com/watch?v=wEj7xYyj9n4

   მესიზმრა, რომ შენ იყავი მძიმე ისტორიებით სავსე
   და მწერდი ამ ამბებს წერილებად.
   მინაწერით ბოლოში:
   ქარს გაატანე მითითებით - არ წაიკითხოთ!

   ჩვენ ვხვდებოდით ღრუბლიან ამინდში,
   რაღაცნაირ ბნელში - ერთმანეთს
   და შენ არ იღებდი ხმას.
   მე კი ვხედავდი, რომ წინ მთელი ცხოვრებაა ქარისთვის წერილების გასატანებლად.


    .


    ძვირფასო (მეგობარო),

    ბედნიერებაა, რომ იპოვე და გყავს ღმერთი,
    რომ შენი საუბარი არასოდეს დაიკარგება უმისამართოდ სივრცეში.
    რომ უკიდურესად მძიმე მომენტებშიც კი არ შეიტან ეჭვს იმაში, რომ ნამდვილად არსებობს
    და არ დაგჭირდება მცდელობა - დაიჯერო.

    რომ ვფიქრობ, მონატრებაზე მეტად - მაკლიხარ.




Tuesday, April 25, 2017

homesickness


https://www.youtube.com/watch?v=l-K1hSFrZLI 

   სიტყვები, რომლებიც თავიანთ თავზე მეტნი არიან..
   არა უბრალოდ სიტყვები, არამედ - მეტნი.
   გაიჟღერებენ.
   აგავსებენ.
   რჩებიან შენში.

   სიტყვები, რომლებითაც აზრზე მეტს გამოთქვამ..
   მდგომარეობას.
   შეგრძნებას.
   იმწამინდელ არსებობას.
   გაელვებას.
 
   ადამიანები ხომ იშვიათად ვუკვირდებით ბევრ რამეს, თორემ სასწაულია ესეც, შეგრძნება, სრულიად არამატერიალური, არაფიზიკური ასე - ბგერებისა და ასო-ნიშნებით ამოთქვა და თან ისე, რომ გააგებინო სხვასაც..
 
   თქვა:  ანათებს
              კრთის
              განიმსჭვალა
              მკრთალი
              თავისუფლება
              ვსუნთქავ
              უსმინე
              მეწამული
              ჰორიზონტი
              მთები
              სილურჯე
              შინ
              თეთრი
              სიცარიელე

   - და  გაიგონ
            მიხვდნენ
            დაგინახონ.


   - სამშობლოს მონატრება ინგლისურად როგორ არის იცი?
   - ნოსტალგია? მონატრება?
   - არა, სპეციალური სიტყვაა..
   - არ ვიცი.
   - homesickness.
   - .............
   - როგორ იგრძნობა, არა? აი, სიტყვა გეუბნება ყველაფერს. საერთოდ ყველაფერს. შინ. ავადმყოფობა.
   - მართლაც..... home. sickness.


   Homesickness - როგორც ამ სიმღერაში 1:47 - 1:57 მონაკვეთი..
   სულის ამოსვლასავით.


   დატოვებული სიტყვებიდან.
 


Wednesday, April 19, 2017

წონასწორობა


   https://www.youtube.com/watch?v=gOU_zWdhAoE

   მუსიკა, რომელსაც შეუძლია პულსის შენელება..
   ყველაფრის თავის ადგილას დაბრუნება..
   ჰაერის მოტანა, რომ ღრმად ჩავისუნთქო..
   გახსენება საგანძურში ჩალაგებული ყველა იმ მომენტის, როდესაც მოვუსმინე ამ მუსიკას - ცივი პერიოდებისთვის, ამოსალაგებლად.


   ხმა, რომელიც ძალიან ჰგავს შენსას და კადრები, რომელიც წააგავს ჩვენს ამბავს და ყოველ ჯერზე მახსენებს კიდევაც ამას. შეუძლებელზე მეტად იდენტურიც კი. გამოხედვებით, ღიმილებით, საუბრებით, სიჩუმით, გაცვლებით. 
   დასასრულით.
   დასასრულით.
  არარსებულ, სადღაც შორეთში ნაგულისხმევ ისტორიას, ...


   2:57-ზე თანმხლები ხმა რომ ამბობს: we've got.. თითქოს, მთის ქიმზე მაღალ მოთავთავო ბალახს - მზის ბოლო სხივი აუყვა შუიდან წვერამდე და მიეფარა ჰორიზონტს..
   და ირგვლივ ჩამოდგა მდუმარე მწუხრი.. მთელი თავისი სიმშვიდითა და დასასრულის სევდით..


   იქნებ, რომელიღაც, არაბლოკირებულ და არატაბუირებულ რეალობაში არსებობს კიდევაც ეს ყველაფერი.. საიდანაც დროდადრო მელანქოლიური, მშვიდი, მოქსუტუნე ხმით ვღიღინებთ, რომ: ჩვენ გვაქვს სრულყოფილი ცხოვრება.

   
Photo by Tai 


   

Thursday, March 16, 2017

შექმნა

   მესიზმრა - კომპოზიტორი ვიყავი.
   ვიჯექი ზღვის ნაპირას, ციხისძირში და მუსიკა მესმოდა თავში. 
   მესმოდა - არასწორია. უფრო შემოდიოდა გონებაში თემები, ინსტრუმენტები. ემატებოდა ნელ-ნელა. რაღაცები აკლდებოდა.. 
   შეგრძნება იყო ძალიან უცნაური და ძალიან ამაღელვებელი. თან ვხვდებოდი, რომ ეს სწორედ ის მომენტი იყო, რომელიც ყოველთვის მაინტერესებდა - კლასიკურ მუსიკასთან პირველი შეხების შემდეგ.. 
   როგორ ესმოდათ მათ? - თითქოს გამტარი ხარ. საიდანღაც ისმის. შენს თავში ჟღერს.
   რა ხდება ამ დროს თავში? - გუგუნი. ჟ ღ ე რ ა. 
   რას გრძნობ? - დედამიწაზე აღარ ხარ. არც მატერიას გრძნობ. სადღაც ჰაერში. ლივლივებ იმაში რაც ისმის.
   როგორ ელოდები თემების ცვლილებას? - მშვიდად. რადგან თითქოს კანონზომიერულია. არ ეძებ. უფრო სწორედ - არც ელოდები. თავისით მიდი-მოდის.
   რეალურად როგორ ისმის - ნაწილ-ნაწილ თუ ერთბაშად? - ერთბაშად. არ არის პერიოდებად, ჰარმონიებად, ტონალობებად დაყოფილი. ერთიანია. მასშტაბური.
   რა განაპირობებს საკრავების მონაცვლეობას? - ამაზე არ ფიქრობ. უბრალოდ გრძნობ, რომ აქ ფლეიტა სჯობს, იქ - ჩელო წაიყვანს თემას კარგად, ჰობოი გჭირდება და ა.შ.
   როდის, რითი ,,ხვდები" რომ ახლა ცვლილების დროა? - თავისთავად. მელოდია გკარნახობს.
   ............................
   

   სიმფონია იყო.
   მეორე ნაწილი. ანდანტე.
   მთავარი თემაც კი არ მახსოვს.

   და მაინც, დარჩა კითხვა: როდესაც ეს ყველაფერი გესმის (ან ესმოდათ), როგორ ახერხებ(დნენ) ან ასწრებ(დნენ) ამ წამლეკავი ოკეანის ნოტებზე გადმოტანას??

   მუსიკის შექმნა და არა - კეთება.

   

Monday, February 13, 2017

იავნანა შენთვის


   



   13.02.2015.
   დღე, რომელსაც ვერასოდეს გამოვთქვამ, ალბათ. 
   .................................................................................................


   ხანდახან ყველას სჭირდება უთხრან: მოგივლი.
   ფრთხილად მოეპყრან მსხვრევად სხეულს და უფრო ფაქიზად - დამძიმებულ სულს.
 

   მსუბუქად ჩამოვარცხნო თმები თითებით.
   ისუნთქო მშვიდად, რომ გადასდო.
   და თქვა ჩუმად:
   დღეს დემონებს არაფერი ესაქმებათ შენთან.. მოსვენების დროა.. 

   https://soundcloud.com/emillysalome/lullaby-for-the-girl-from-april


   Lullaby for you, dearest..