Wednesday, July 3, 2019

სახლი-ფანტომი

   https://www.youtube.com/watch?v=8VDyH9g_uOc


   ბისოს მისადგომებთან ჩემი ოცნების სახლი დგას.
   ფერდს გადაღმა.
   ტყის დასაწყისთან.

   რამენიმე წუთით ქვემოთ ალპურ ზონამდე.
   თავისთვის. ხეებში.
   ჩამავალი მზით გამთბარი.
   არავინ ცხოვრობს.
   რანაირად იცხოვრებს - იქ ხომ მე უნდა ვიცხოვრო.
 
   დგას ბისოს ჩემი სახლი და ზუსტად ვიცი, ჩემამდე არც არავინ შეცხოვრდება.

   ჩემი სახლი წარსულიდან  მომავალში, აწმყოს გავლის გარეშე.
   ადრინდელი მე რომ ოცნებობდა ხევსურეთში ცხოვრებაზე. აუცილებლად ალპურ ზონაში, მეტ სიჩუმეში.
   დიდი ხნით მივიწყებულ ოცნებას რომ ცივ წყალს გადაასხამ ისეთი მომენტი იყო იმ სახლის დანახვა. ჩამავალ მზეში იდგა თავისთვს, ტყით და წყლით.

   ჩემი სახლი ბისოში.

Tuesday, March 19, 2019

甘え


   ოთხი წელია
   ჩვენს მაჯებზე ფეთქავს
   ამაე.

 


   


Sunday, February 10, 2019

როგორც გზა ,,შენეული" მთისკენ


https://www.youtube.com/watch?v=MSPEgCFGjuA&t=6s

ის ვინც შენში სუნთქვას აგრძელებს
ის ვინც ძილში იღვიძებს ღამით
ის ვინც ბოლოსთვის ინახავს სათქმელს
ის ვინც არასდროს აქ არ არის
ის ვინც არავის ჩამოიტოვებს
ის ვინც აფრთხილებს წვიმას, ამინდს
ის ვინც ჩვენში აერთებს მორევს
მომავალს წარსულში გადატანილს
ის ვინც ბარში ათენებს ღამეს
რადგან არსად არააქვს სახლი
ის ვინც არასდროს ამტვრევს კარებს
გააღებს და ჩუმად გადის
ის ვინც ზემოდან მოწვეთავს ჩუმად
თითქოს არ არსებობდეს სიტყვა ღირსი
ვინც შუა ზღვაში აუღელვებლად ცურავს
რადგან ... ვეღარსად მიდის.

ის ვინც სწორედ მაშინ გაძლევს იმედის
როცა დაღლილი ეცემი ჩიხში
ის ვინც ყოველთვის სიმშვიდით გიმზერს
რადგან ადგები მაინც იცის
ის ვინც არავის წინააღმდეგ იბრძვის
და არასდროს არავის ირჩევს
ის ვინც მხოლოდ შენთვის დაიცდის
როგორც გზა... შენეული მთისკენ.

 


მუსიკოსები მსგავსი ხედვებით...
ის, ვინც...


Sunday, January 20, 2019

Monday, January 7, 2019

ფლეშბექი - ჩვენი მოგონებების სახლი


   სიზმარივითაა ფლეშბექი. ემოციურად საწყის წერტილს ვერ ვიხსენებ. თითქოს სულ იყო.
   სიზმარივით - რაღაც მომენტიდან რომ იწყებ აღქმას, მაგრამ ამ ,,რაღაც მომენტს" ვერაფრით იხელთებ...

   სტანდარტულად რომ მივყვეთ, ყველაფერი დაიწყო ერთ ცივ ზამთარ-გაზაფხულის გასაყარზე, როდესაც ჯავახეთიდან ჩამოვედი და მარისთან და თაისთან ერთად ქიაჩელის პარკში ვისხედით.. და შემდეგი მთელი 5 წელი.. ჩვენი ზრდის, ცვლილებების, ქარტეხილების, ბედნიერებების, ყველაზე ძვირფასი და მწარე მომენტების მთელი ხუთი წელი..
   მაგრამ, არა.. რამდენჯერაც გამეფიქრა, რომ დაიხურა, რომ ფლეშბექი აღარ იქნება, თითქოს დაცვის მექანიზმი მერთვება და მოდის კადრი.. ადრე გაზაფხულია. ათონელის ფლეშბექში ვდგავარ ბართან ახლოს, სკამები ალაგებულია, კარი შეღებული და გარედან შემოსული სხივები გამჭვირვალე, აღქმად, თბილ ფარდას ქმნიან. ვდგავარ და არ ვინძრევი, რადგან დიდი, მელანქოლიური ზამთრის შემდეგ პირველი სხივებია, ასე რომ გვიყვარს მე და მარის და მთელი თებერვალი ველოდებოდით, როდის ჩამოაღწევდნენ სხივები ბოლო საფეხურებამდე, კარამდე და პირველ მაგიდამდე.. შოპენის ეტიუდით გაფორმებულ მაგიდამდე.. მე არ ვინძრევი და სხივების ფარდაში უსწრაფესად იცვლებიან კადრები:
   ლეგენდარული თუშეთის დაგეგმვა
   სტაფილომენ თაზოს ჩამოსვლა და ბეეევრი სმები - ,,თამადა"
   უნოს თამაში დაუსრულებლად, მარჯვნივ, მთის მაგიდასთან
   ლუკას ლაივები. ლუკას და ჩემი ლაივები :))
   პეპის ირაკლის გაცნობის ღამე
   მე და პეპი ფეხზე რომ ვდგავართ ბართან ახლოს, ლუდებით ხელში და დერეკზე ვლაპარაკობთ დაუსრულებლად :))
   გრეის საუნდტრეკის მოსმენა უუამრავჯერ, მხოლოდ ახლო წრეში...
   მოლის მოყოლილი ამბები და ჩვენი რეაქცია
   წვიმიანი შემოდგომები და ატალახებული საფეხურები, რომლის მიღმაც სულ გხვდებოდა ღიმილიანი მეგობარი - რომელიმე მაინც :)
   რემი.
   ჰელოუინები და ახალი წლები.
   საუბრები.. დაუსრულებელი კამათი და მსჯელობები ათას რამეზე.
   აქციების შემდეგ ცხელ ჩაიზე ჩასვლები
   ბლანკის კონსპირაცია :))
   იას ჩამოვარდნები
   1-ლი რემონტი.
   მე-2 რემონტი.
   მე-3 რემონტი.
   უსასრულო რემონტები :))
   ათონელის სამზარეულოს დალაგებები და ,,ჩვენიცალკესივრცეგვექნება", რომელიც არასოდეს ძლებდა 2 დღეზე მეტ ხანს :))
   სტაფის ცვლილებები და ახალ-ახალი ადამიანები, ზოგი კენკრისებრთა ოჯახიდან, ზოგიც უჟმურისებრთადან.
   ერთგული კლიენტები და დაზეპირებული შეკვეთები
   ჩემი და თაის ერთობლივი მუშაობების ბოლო, მშვიდი წუთები.  დაკეტილი ბარი და ტრადიციადქცეული ბოლოღერიგავაბოლოთ. 
   უკიდეგანო დათრობები და ასევე დაუსრულებელი მსჯელობები
   ანიას მაისურების მოხატვის მთელი შემოქმედებითი პროცესი
   ყველა ლაშქრობის წინ საორგანიზაციო შევხედრები - ყაყანში გალეული საათები, რა უნდა წაგვეღო და რას არ ვიყენებდით არასდროს და დავათრევდით მაინც :)


   ვაჩნაძეზე აბარგება და რეიტუზიანი, ანჩხლი, მოხუცი ბებო.
   პატრულები.
   ნეპალში წასვლა.

   ბოშური მოგზაურობა ბაქრაძესა და მაჩაბელზე..
   აქ მოსაყოლი ბევრი არაფერი..

   ფლეშბექი.. ათონელის 19.
   შეგნებული ცხოვრების მოგონებების უზარმაზარი ნაწილი...

   https://www.youtube.com/watch?v=iYYRH4apXDo

   10...9...8...7...6...5...4...3...2...1...
   LIFT OFF, dear Flashback!

 
 
 
   

Friday, November 30, 2018

მდინარის პირას, ჰერმან ზინკლერ


   და რადგანაც ჩვენში არსებული სამყარო დაუსაზღვრავია, მოვდივარ ხოლმე მდინარის პირას და ვჯდები ხის ქვეშ. მეორე ნაპირზე ზიხარ შენ ფეხმორთხმით, შავი ლაბადით და სათვალეებით და ჩვენ ვსაუბრობთ სხვა სიხშირეზე მომართულები.
   ზოგჯერ ზიდჰარტა ხარ, ზოგჯერ დემიანი და ზოგჯერაც უბრალოდ შენ, ჰერმან ზინკლერ.
 
   არაფერი მოგიცია იმაზე დიდი, ვიდრე შენი შესაძლებლობების ჩამონათვალია:
   რომ შეგიძლია ლოცვა,
   რომ შეგიძლია მარხვა,
   რომ შეგიძლია ლოდინი.

   და რომ ეს ყველაფერია.

   დემიან, თუკი ჩვენი სვლა საკუთარი თავისკენ ორსახოვანი ღმერთისკენ გზაა, რა გამოვდივართ სათითაოდ? ერთად?
 
   ზინკლერ, მომიყევი ევაზე, დემიანზე.. შიშებზე, სიყვარულზე, იმედგაცრუებებზე, ზრდაზე, ტკივილზე და ტანჯვაზე..
   ბედნიერებაზეც მომიყევი თუ გინდა და თუკი შეძლებ..

   ერთხელაც რომ დავდგე და დაგიძახო, გაიგონებ? თუ მე ნიშანი არ მაქვს, მაინც გაიგონებ?

   წარმოდგენაც კი არ მაქვს, სად არის ეს მდინარე კონკრეტულად და მაინც, ყოველ ჯერზე ინსტინქტურად ვადგები ნაპირს.
   ვკვეთ ბეწვის ხიდს და ვჯდები ხის ქვეშ, შენს პირისპირ.

   ბუდა, მელაპარაკე სრულიად თავისუფალ მიჯაჭვულობაზე, რძისფერი ღიმილით.

   დემიან, ნამდვილად გაფრინდი?


 
   27-ე დასასრულისა და დასაწყისის გასაყარზე. 

Tuesday, October 2, 2018

Awake me Hopefully in Me


   https://www.youtube.com/watch?v=013lbJ-Iehg

   მომენატრა დღეები - მშვიდები.
   წყნარები.
   მდორეები.
   შეყვითლებულცაცხვისფოთლიანები.
   ცრიატნისლიანები.
   ხისსაცალფეხობილიკებიანები.
   ვესოსიანები.
   ხევისბერთანერთადთავსხმაწვიმიანები.
   ვაგონიდანდანახულთაიგულიანები.
   თაფლისსუნიანები.
   კიბისზედასაფეხურზეჩამოჯდომიანები, მარჯვნივეგრისისხედიანები.
   მოდიდღესარსადგავალმაგვარები.
   ოლაფურისმუსიკიანქარიანები.
   უმისამართოდდაუდროოდსახეტიალოები.
   დამალულსილამაზეებისაღმოჩენებიანები.


   მომენატრა ასეთრეალობიანიმე.


   უვადო, ნებაყოფლობითი ანესთეზია.