Tuesday, May 29, 2012

ინ

მას ინ ჰქვია. ინ ისეთია, სიტყვებისთვის რომ დაგენანება ადამიანს.. ინ თავისთვისაა და არასოდეს ცდილობს ეს თავისთვისობა თავს მოგახვიოს. უბრალოდ, არ გაგიმართლა, თუ შენს ცხოვრებაში აღმოჩნდა. ან ძალიან გაგიმართლა. ინმა ეს არ იცის.. ინ ყოველთვის თავისთვისაა.

აი, ახლაც.. ინმა არ იცის რომ მე მასზე ვწერ. ინ ისეთია, მხოლოდ შენთვის რომ უნდა გყავდეს.. თუმცა ამ მხოლოდშენთვისობასაც რომ ვერ ახერხებ.

ინს, მე სასწაულს ვეძახი. მას ეს არ უყავრს. უფრო სწორედ არც იცის. იმასაც კი ვერ იტანს, როდესაც ვეუბნები რომ მზიანია.
ინს საკუთარი თავი არც ისე კარგი ჰგონია. ასე ამბობს, მე ვიცნობ ჩემს თავს კარგად და ამიტომაც ვიცი რომ.... ვიცი რომ.. და უამრავი ვიცი რომ.. ინ, არ მაცდის რომ მემზიანოს.. თუმცა ამაზე იმდენი ხანია აღარ გვილაპარაკია, რომ.. ალბათ, არც ვილაპარაკებთ. მას არ მოსწონს და მერე ვდაობთ. ან არც.. როგორც არის..

ინმა მე სიმშვიდესთან დამაბრუნა, მაგრამ მოიტანა ახალი ფორიაქი თავისი გვერდზე არყოფნის, და ზოგჯერ თავისი საერთოდ არ ყოფნის.

ინ ჰაერივითაა. არა, ან იქნებ წყალივით. არ ვიცი.

ინ.. 

No comments:

Post a Comment