Saturday, August 4, 2012

ინ, ჟონავ..

http://www.youtube.com/watch?v=GmJqdISO9Bk

   ინ, ჟონავ (მუსიკად, რომელიც არ მესმის ამ წამს, მაგრამ ჩემშია).
 
   მოიწევ ფესვებად კედლებიდან. ირგვლივ მერტყმები, ნელ-ნელა მხრი, მკუნტავ და შენში მიტევ.

   მოცოცავ ქვეწარმავლებად ჭერიდან, ეშვები, სრიალებ, ჩერდები. მიყურებ ფესვებშემოჭდობილს, ათას ნაწილად მოხრილს თვალებში და ისევ მისრიალებ. გადადიხარ ჩემს სხეულზე. მე ვგრძნობ შენს სისველეს კანზე.

   ინ, ოთახი იტბორება. ნელ-ნელა იწევ ამღვრეულ წყლად იატაკიდან. ფესვებს ვერ ვიცილებ.. შენ - როგორც ფესვებს. ისევ ათას ნაწილად მოხრილი და შებოჭილი ვგდივარ დატბორილ იატაკზე. ვცდილობ რაღაც მაინც დავინახო, შენ - როგორც ფესვებს, მიღმა.. ფესვები ზრდას აგრძელებენ. მე.. არა, მხოლო მე არა.. ჩვენ! ჩვენ უკვე ვტივტივებთ. იატაკიდან ამოსულ წყალს სუნი ასდის. მობლანტო სუნი.

..........................................................................................................

   ხმამაღალი ჭახანის ხმა. და ინ, ჩვენ მივფრინავთ. შენ - როგორც ჰაერი მოიცავ ყველაფერს. ჩვენ მივფრინავთ. შენ - როგორც ჰაერმა მოიცავი ყველაფერი.
   და ინ, ჰაერი.
   და ინ, ვსუნთქავ.
   და ინ, გსუნთქავ.


    ------------------------------------------------------------------------
   

No comments:

Post a Comment