Saturday, June 15, 2013

საფოსტო ღია ბარათი


   არ მივიღებ არავისგან ძილისპირულ ფრაზას, რომელიც მხოლოდ შენია.
   უპასუხობით გამოვთქვამ პროტესტს. ვერ გაიგებენ. ეს მათ ,,ლოგიკაში" ვერ ჯდება.
   დღეს დაგავიწყდა. ისევ.
   არაუშავს. ხდება ხოლმე.
 
   საფოსტო ღია ბარათი
   
   იქნებ, მართლაც დროა, ავდგეთ სამზარეულოს იატაკიდან?
  
   იქ რომ ვიყო, დავინახავდი, როგორ შეეპარა რიჟრაჟისფერი ცას და გეტყოდი, რომ დროა დავიძინოთ.
   აქ ჩემს ოთახს ფანჯარა არ აქვს.

   ხდება ხოლმე, მტვერი ნაცრისფერ, დამამძიმებელ, უფორმო ბლანტ ბურთულებად მატერიალიზდება.
   და კანონზომიერებაა, მხრებში მოგხაროს.
   და კანონზომიერებაა, არ იყო კარგად.
   და კანონზომიერებაა, მარტომ იარო აღმართის ბოლომდე.. მტვრით დატვირთულმა.
 
   მართლაც დაკარგა ყველაფერმა აზრი, როდესაც......??

   მე არ დამვიწყებია.
   როგორც ყოველთვის.
   გამონაკლისის გარეშე.




No comments:

Post a Comment