Saturday, June 22, 2013

VI-V

   ახლა უკვე იმასაც არ ვამბობ, რომ ასე ჯდომა მომბეზრდა.
   კითხვების დასმასაც დაეკარგა აზრი და შემომეჩვია ფიქრი, რომ სულერთია, ვდგავარ თუ არა კარს გამოღმა.
   აღარც ვინმე დარჩა, რამე დავაბარო.
   გ ა მ ო ი ხ ე დ ე.

   დამღალა გადმოჩვევამ. გადაჩვევამაც.

   უხმოდ ფიქრს დაეჩვიე ხომ??
   როგორ აპირებ ძალების აღდგენას??
   ამ ყველაფერს რას უპირებ?
   იმ ყველაფერს?
 
   არ ჩავერევი.

   ,,ჩემს ნაწერებში შენ ყოველთვის უფრო მეტი ხარ,
   ვიდრე დარდი,
   ვიდრე ტკივილი."
                                     ნიკა ჩერქეზიშვილი


   კედლებს დაავიწყდათ შენი სუნთქვის რიტმი.
   
   

No comments:

Post a Comment