(მშვიდი ფრენის მუსიკა... 5:03-->08!!!)
ვიწექი მეჩეჩზე გულაღმა და წყალი მიედინებოდა ჩემს ქვემოთ -
ჩუმი რაკრაკით.
ვიწექი თოვლზე და იძვროდა ზვავი -
ნგრევით.
ვიწექი უდაბნოში და სივრცე მიჰყვებოდა ქვიშას -
ჩუმი შრიალით.
ვიწექი ქედზე და იყო ნიავი -
მშვიდი.
ვუყურებდი ცას და ცას ჰქონდა ძარღვების ფერი.
და ძარღვებს შორის - თითქმის არაფრისფერი.
არ იყო ძვრა
და იყო გარინდება
და უადამიანობა.
No comments:
Post a Comment