Wednesday, February 13, 2013

ასოციაცია


   13.02.13
   თექის ლურჯი ქუდი.
   ხვეული თმები.. ქერა? არა - უფრო სხვაფერი.. შემოდგომის ბალახისფერი.
   მუქი ლურჯი.. ღია ცისფერი.. წყალგარეული ლურჯი.. თეთრშეპარული ცისფერი.. მოთეთროლურჯი..
   დახრილი წამწამები ანუ დღეს არაფერი მესაქმება შენს თვალებში?

   ჩამოშვებული სარაფანი ეცვა........... კლასიკურ მუსიკასავით მშვიდი... მთის სუნი ჩაქროლებისას.. (ვერც მაშინ გითხარი ვერაფერი)..
   
   - დღეს რა ფერია შენი თვალები? შეიძლება ჩაგხედო??
   - უარის თქმას აზრი აქვს??
   - შენ უკეთ იცი.
   

   - ემი, რა ფერი იყო დღეს?
   - მუქი.
   - ........
   - რატომ იღიმი?
   - შენ იცი.

   ჩვენი საკუთარი საპნის ბუშტები გვაქვს, გარსი, ჩვენი საზღვრები.. კიდევ არსებობს ჩვენი საერთო საპნის ბუშტი, რომელიც ფერს, მუსიკას, სიტყვებს, ფორმას, ზომას იცვლის.. ნებისმიერ ორი ადამიანის შეხვედრა ხომ უკვე აფეთქება და კატასტროფაა, როგორც ლილიტ იტყოდა.

   ლილიტ..
   თოლია..

   - სადღაც უნდა წაგიყვანო.
   - წავიდეთ :)
   - ასე? კითხვების გარეშე?
   - ჰო.
   (შენი თვალები მოთეთროლურჯია ამ დროს.. თაის შიგნით სითბო დატრიალდა)

   აქ ვერაფერი..... აქ იმ კარებს მიღმა სამყაროა.. შენ რომ შემიყვანე.. ასე რომ მჭირდებოდა!! აქ ანგელოზები არიან. აქ შებინდებულზე სახურავია, რომლიდანაც სავსე მთვარე მოჩანს.. აქ თაფლიანი ჩაის სუნი ტრიალებს.. მთის თაფლის სუნი..
   - ჩემს ხელებს ისევ გადაუღებ სურათს, როდესაც ხელში მარტყოფის იასამნები მეჭირება? არ არის საჭირო პასუხი.. ვიცი.. ვიცი, რომ გაგეღიმა.. ვიცი, რომ ეს ფრაზა დაგიტრიალდება ხოლმე და დაგთბება. და თუ ამ დროს იქვე ვიქნები, ისევ დავინახავ მოთეთროლურჯს..

   ჩვენი ტყის მელოდია გახსოვს??
   ჩემს თითებსაც.. მეხსიერებას აღარ.. თითებს კი.
   ჩვენს ხეებს ტოტები ჩამოტყდა?
   ძალიან ბევრის ტარება მოვთხოვეთ როგორც ჩანს.
   ჩვენი ტყის მელოდია გახსოვს??


   თაიმ ასე თქვა ვარსკვლავებს ვუთხარიო.........
   http://www.youtube.com/watch?v=mYnKlawa-iY
   გაიხედე, ფანჯრიდან დიდი ხე მოჩანს.. 
   ძირს დაიხედე, ფოთლებით რაღაც წერია..
   მისმენ?
   ძილი მოდის თვალასაო..

   ძილი მოდის თვალასაო..

   ძილი მოდის თვალასაო..
  

   ჩშშშშ..


   ჩამოაფარე წამწამები მოთეთროლურჯს..




No comments:

Post a Comment