Friday, February 22, 2013

.........................


   http://www.youtube.com/watch?v=qaHZmwqgtYw

   უსმენ?
   გესმის?

   ტყვიისფერი ღრუბლები ჩამოწვნენ და გულუბრყვილო ბავშვივით მგონია, თუ თვალებს დავხუჭავ, არ იწვიმებს.. და თვალებს ვხუჭავ.
   თავსხმაა.
   რა ვქნათ?

   არ მინდა გავიგო. ჰოდა, არც გავიგებ. აქედან ეს მარტივია. თუმცა, ეჭვი არ მეპარება, იქაც მოვახერხებდი.

   უსმენ?
   გესმის?

   რატომ ვერ ვუხერხებ ვერაფერს მზისწნულზე ყავის ნალექივით, არა, უფრო, წებოვანი ტალახივით ჩამოღვრილ რაღაცას? რაღაცას. ზუსტადაც რომ რაღაცას. უსახელოს. განუსაზღვრელს. უფორმოს. უსიამოვნოს.

   ვითხოვე მე, რომ
   როგორმე
   იქნებ -
   არ გაგეფუჭებინა.
   და არ გამოვიდა.
   ახლა რა ვქნათ?
   გეკითხები, ახლა რა ვქნათ?

   ცუდად არ ვარ. არც კარგად. სადღაც შუაში. ბუნდოვანია ეს ყველაფერი, მაგრამ ცუდად არ ვარ.
   მშვიდად ვარ. ან, გაყინვას ვურევ სიმშვიდეში.

   ზოგჯერ, ტალახი ყელამდე ამოდის. მერე, ისევ ქვემოთ იწევს და სიმძიმედ აწვება მზისწნულს. მტკივა. მძიმეა ეს ტკივილი და ამ დროს ისე ხმამაღლა გეძახი, მერე ისევ ბავშვივით, მთელი გულით მიკვირს, როგორ არ გესმის.

   მეუბნებიან, რომ:
   ღრმა ძილით უნდა მეძინოს.
   ვიცი,როგორ.უნდა მეძინოს.
   ფერადი სიზმრები უნდა მესიზმრებოდნენ.
   მშვიდად უნდა მეძინოს.
   რომ სხვანაირად არ შეიძლება.

   ცდებიან.
   შესაძლებელია.
   ასეა.

   მეგობარო, ახლა რომ ისევ აქ იყო, გეტყოდი, რომ კიშლოვსკის ფერებში ვცხოვრობ. და ისევ ყველაზე მეტად ლურჯი მომწონს, მაგრამ ვეთანხმები წითელს.
   მეგობარო, შენ უნდა იყო აქ!!


   ჰო. არაფერი შეიცვლებოდა, მე რომ არ ვარსებობდე.
   უბრალოდ, იქნებოდა სამყარო ჩემს გარეშე და მორჩა.
   არც არაფერი დააკლდებოდა და არც არაფერი მოემატებოდა.
   მორჩა.

   უსმენ?
   გესმის?
   მისმენ? - ცუდად არ ვარ.

   ასეთი მე სინამდვილეში არ არსებობს, ამიტომაც, ნუ დასვამ კითხვებს. ასეთ მეს მეც იშვიათად ნახულობს და ყოველ ჯერზე...... ვერ ცნობს.

   არცერთი სიტყვა შენზე?? 
   სტრიქონებს შორის კითხვას როდის ისწავლი??

 

      

No comments:

Post a Comment