Monday, July 1, 2013

უგანსაზღვრებობიდან


   სამყარო რომ ასეთი არ ყოფილიყო, დიდი იმედი მაქვს, რომ ვიქნებოდით ჩვენ, ანუ ჩვენ აუცილებლად ვიქნებოდით.
   არ გვერქმეოდა სახელები. არცერთს.
   შენ იქნებოდი - შენ.
   მეც ვიქნებოდი - შენ.
   განსხვავებული სქესის. ურთიერთამომვსებნი.
   დიდი იმედი მაქვს, რომ სამყაროს მსგავსად არარსებობის შემთხვევაში, ჩვენ მაინც ვიარსებებდით.
   არ ვილაპარაკებდით.
   ვიგრძნობდით ერთმანეთს - უბგერებოდ.
   უკიდურეს შემთხვევაში მოგიბრუნდებოდი და გულში გავიფიქრებდი ,,შენ".. და შემობრუნებით მივიღებდი პასუხს.
   შემდეგ კი ისევ ჩვეულად: თმის ღერებით, კანზე ოდნავი შეხებით, სულის შემობერვით, ერთმანეთთან გაბმული ძაფების შერხევით, ერთდროული გაფიქრებებით..

   მე დაგითმობდი მთელს ჩემს სამყაროს.. შენ გადმოინერგებოდი ჩემში..
   და მნიშვნელობას დაკარგავდნენ წლები.. მანძილები..სივრცეები..
   და ყოველთვის, მიუხედავად თვალთაარხედვისა, ჩვენ გვეცოდინებოდა რომ შენ არსებობ ჩემთვის და შენ არსებობს შენთვის..

   ..............................................................

   მინიშნებისთვის: ჩემს მარცხენა ხელისგულს ისევ ეტყობა შენი ზურგის ძვლების ფორმა.

   

No comments:

Post a Comment