Saturday, January 11, 2014

თეთრი


   სიტყვები კი არა მზერაც კი არ დაგვჭირვებია, ისე შევთანხმდით, რომ ჩვენ ახლა არაფერი გვეშველება.
   რომ ჩვენ გავიყინეთ.
   რომ შენ ცუდად ხარ..
   და რომ მეც ცუდად ვარ.
 
   მე გეუბნები რა ფერი ხარ, შენ - მეთანხმები.
   შენ ვერაფერს გრძნობ, რაც ნიშნავს, რომ მე აღარაფერს გავცემ.

   ისევ ისე მომიარა შეგრძნებამ, რომ ქუჩა უნდა ჩახერგილიყო სანამ გამოჩნდებოდი. და რომ სხვა სამყაროდან ხარ. სამყაროდან, რომელიც არ მომწონს, რომელშიც ორმოებია მხოლოდ სუფთა.

   ირგვლივ ისეთი რამეები ადარდებთ, ვერაფრით ვხვდები, საით უნდა გავიხედო. ჩემში აირია ყველაფერი თუ დროა გვრცხვენოდეს ყველას, რომ ადამიანები ვართ.

   პირველივე წერილში, როდესაც გაგიშვი, ჩემდაუნებურად ვიწინასწარმეტყველე შენი გარდა-ცვალება. ახლა კი ყოველ ჯერზე ვხვდები, როგორ ვერიდები კალმის აღებას. ფიქრების სიტყვებად ქცევას.

   ვიცი, რომ ნაკუწებად მექცა წინადადებები.
   და აღარც ძალა მაქვს ავაწყო ფრაგმენტებად დაშლილი სული..
   ჩემი სული.
   შენი სული.
   თქვენი სული.

   

No comments:

Post a Comment