Saturday, June 2, 2012

მას სანდრო ჰქვია

 მას სანდრო ჰქვია. ის კეთილია და არ გაწუხებს. ყოველთვის მზადაა გამოგიწოდოს წყალი და შეგეკითხოს: ,,როგორ ხარ?". და ზოგადად ბევრისგან განსხვავებით პასუხიც აინტერესებს. სანდრო კეთილია. სანდროს ძალიან უყვარს ფრაზა ,,ოღონდ მართლა", ან უბრალოდ ამოჩემებული ფრაზაა და ძალიან ხშირად იმეორებს. ამ დროს თვალები ოდნავ უფართოვდება და რამდენჯერაც მომიწია შეხედვამ, იმდენჯერ შეგრძნება მქონდა რომ მისი თვალებიდან  პატარა ბავშვი  იყურებოდა, რომელსაც ძალიან უნდა რომ დაუჯერონ. აი, ასეთია სანდრო.
 გუშინ შემთხვევით(?) აღმოვჩნდი ადგილას საიდანაც ჩანდა როგორც იჯდა და მთვარეს უყურებდა. ძალიან მინდოდა მეყურებინა  შორიდან, მაგრამ ამოდიო.. უკვე დარღვეული იყო ბუნებრიობა და აზრი აღარ ჰქონდა არ მისვლას.  მერე კაწიც შემოგვიერთდა.

 ახლაც მგონია, რომ სანდრო იქ იმისთვის იჯდა რომ მოესმინა ტბისა და მთვარის დიალოგი.  და რომ არა ჩვენ, ასეც იქნებოდა.. არ შეიძლება ამ დროს ადამიანებს გამოეჩხირო. არ გამოვიდა გუშინ.. ვწუხვარ.

 სანდროზე სულ ხვიარას ლექსი მახსენდება რატომღაც. ,,საა"..  თან უკვე რამდენიმეჯერ გამახსენდა, მაგრამ არ მინდა რომ წავაკითხო. ვერ ვიმეტებ. ალბათ, ოდესმე.. :)

 ასეთია სანდრო რომელიც აქ გავიცანი და სულ რომ არ გაგრძელდეს ჩვენი ნაცნობობა, ყოველთვის როდესაც გავიხსენებ აქაურ განუსაზღვრელობას, აუცილებლად გამახსენდება ძალიან კეთილი სანდრო, რომელიც აუცილებლად მოიხედავს ბავშვივით გაფართოებული თვალებით და იტყვის: ,,ოღონდ მართლა?!".

                                                                                       აგვისტო. 2011წ.

No comments:

Post a Comment