Sunday, June 10, 2012

არარსებული წერილები, ინ.

   ინ, არ ვიცი შენ გწერ თუ არა. გამოჩნდება ბოლოში. ან არც. უბრალოდ, რამდენიმე კვირაა ეს ფრაზა ამეკვიატა.. ,,არარსებული წერილები".
   არარსებული წერილები


   ჰოდა, ბევრჯერ გამახსენდა ამ დღეების განმავლობაში ეს ფრაზა. იქნებ, ეს ის წერილებია, შენ რომ უფლება მოგეცა, მე რომ მოგწერდი? ან, იქნებ ეს ის წერილებია, რომლებსაც მიუხედავად ამისა, მაინც გწერ.. ოღონდ მხოლოდ გონებაში? არ ვიცი, ინ.

   ინ, დღეს დამესიზმრე. პირველ ადგილზე გადმოინაცვლეო ასე მწერდი შენს ძალიან გრძელ მონაწერში.. შენ არ გგავს. შენ ხომ ციფრები, ადგილები და განსაზღვრულობები არ გიყვარს. გამოვიღიძე და ვიფიქრე ისევ იგივე: ,,როდემდე შეიძლება მესიზმრებოდეს, სიზმრები, რომელიც არ უდნა მესიზმრებოდეს".. ალბათ, ცოტა ხანში ეს ,,არ უნდა" მოიშლება. უცანური იყო ინ.. შენს მონაწერს ვკითხულობდი და თან ვხედავდი როგორ წერდი. შენ თმა თითქმის მთლიანად ფარავდა მთელ ფურცელს..
   შენი თმები, ინ.

   ინ, გუშინ, სახურავზე, ვიღაც უცნობს გადავაწყდი.. გამომელაპარაკა.. ის მეკითხებოდა, მე ვპასუხობდი. ეტყობოდა უხაროდა.. ძალიან ძლიერი ქარი ქროდა.. ცაში მერცხლები იყვნენ.. არ ვიცი რატომ გაუხარდა. ასე მითხრა: დასთან ვიჩხუბე და იმიტომ ამოვედიო აქ. ჩემს ერთადერთ შეკითხვაზე თუ რაზე? არ მიპასუხა..

   ინ, დავპირდი, თუ გარკვეულ დროს მოხვალ, აქ რაღაც დაგხვდება-მეთქი. გაუხარდა. ალბათ არ ელოდა.. მართლა დახვდება.. თოლიებს დავუხატავ კედელზე.. და წერილსაც დავუტოვებ ალბათ.

   ინ, არარსებული წერილები, იქნებ ის წერილებია, შენ რომ უფლება მოგეცა, მე რომ მოგწერდი.

  არც არასოდეს აგიკრძალავს. და არც არასოდეს დაგირთავს ნება. ჰოდა, ასეა ინ.

   და მაინც, არარსებული წერილები, ინ.

No comments:

Post a Comment