Tuesday, July 10, 2012

ვის გელაპარაკოთ??

   მერამდენედ შეიძლება ათვლის წერტილთან მობრუნება? წერტილთან რომელიც, ყველაზე მეტად არ მიყვარს და ყველაზე მეტად მგავს.
   ვდგავარ მარტო, უკანასკნელი ძალით შეკოწიწებულ მარტოობასთან ერთად და რაც ძალი და ღონე მაქვს ვიჭერ ყურებზე ხელებს.. მაგრამ ეს გარედან არ არის. იცის ვინმემ, როგორ ჩავახშო, შიგნით მოხმაურე, მოზრიალე სიცარიელე?
   ......
   დღეს ისეთ ხასითზე ვიყავი, ზღურბლთან მისული რომ შიგნით შემობრუნდები, კარს მაგრად რომ ჩაკეტავ, ფანჯრებს რომ დაგმანავ, ყველაზე ,,შენს" მუსიკას რომ ჩართავ, ან დაუკრავ და რომ დარჩები საკუთარ სიმარტოვესთან მარტო. არავის გარეშე. და მომიწია რომ გარეთ გავსულიყავი! რუტინა! რომელიც კლავს.
   სიმართლე გითხრა, მომბეზრდა ყველაფერი. ასე ყოფნას ისევ ის სჯობს, მტკიოდეს, რამე მტკიოდეს სულში, თუნდაც უსამრთლობა.. ოღონდ ვიცოდე რომ სული ისევ მაქვს.. რომ არის შიგნით რაღაც, რაც ცოცხლობს და რასაც სტკივა..
   შემთხვევით მინებში არეკლილი საკუთარი სახე მაშინებს.. რომ ვიღიმი და თვალებიდან სიცარიელე კივის.
   ................


   ალბათ დაგელაპარაკებოდი, ინ.. რომ იყო. 

No comments:

Post a Comment