Wednesday, October 24, 2012

სექტემბრისფერი

   ახლა აქ რომ იყო, გეტყოდი, რომ ის სექტემბრისფერი მზე ხარ, მალე რომ მთებს მიეფარება..
   გვერდზე რომ მეჯდე, გეტყოდი, რომ იმ თეთრი ცხენივით ხარ, მინდორში, პატარა ნაკადულის პირას რომ ბალახობს და შეხედვისას რეალობის განცდას რომ მიკარგავს..
   ჩემგან მარჯვნივ რომ იყო, გეტყოდი, რომ ეს სოფლური საღამო მხოლოდ ჩვენია, თავისი გრილი ნიავით, თბილი მზის სხივებით, ველებზე მომუშავე ადამიანებით, შორს მოგუგუნე ტრაქტორით, სახლში მიმავალი ცხვრის ფარითა და თივის ზვინებით.. რომ ეს ის საღამოა, რომელსაც არაერთხელ გავიხსენებთ. გავიხსენებთ და გახსენებისას ისევ მოიტანს ამ სუნს, ისევ გავიგონებთ მთიდან ჩამომავალი წყლის ხმაურს და თმებს ისევ ისე აგიშლის საღამოს ნიავი.. შენს თმებს. ამ მზეზე გამოუთქმელფრად თბილს..
   ახლა აქ რომ იყო, აუცილებლად დავინახავდით ორივე, როოგრ ემშვიდობებიან წეროები მორიგ დღეს..
   ახლა აქ რომ იყო..
   აქ რომ იყო..
   აქ რომ..
   აქ..
   ......................................................................................................................
   ჩემგან მარჯვნივ მხოლოდ შენი შეგრძნებაა.
   
 

No comments:

Post a Comment